DNV opublikował raport „Ammonia in Shipping: Tracing the Emergence of a New Fuel”, który analizuje możliwości amoniaku jako alternatywnego paliwa niskoemisyjnego dla żeglugi dalekomorskiej. Według dokumentu, amoniak przeszedł drogę od koncepcji do wczesnego etapu wdrożenia w ciągu zaledwie pięciu lat.
Raport przedstawia dwufazową ścieżkę szerokiego przyjęcia amoniaku w żegludze. Pierwsza faza obejmowałaby budowę, tankowanie i eksploatację pionierskiej floty napędzanej amoniakiem składającej się z kilkudziesięciu statków, obsługiwanej przez kilkaset wykwalifikowanych członków załogi i tankującej kilka milionów ton amoniaku z kilkunastu portów. Druga faza obejmowałaby skalowanie z globalną infrastrukturą, produkcją i regulacjami IMO.
„Fundamenty pod amoniak jako paliwo są kładzione, a portfel zamówień dowodzi, że to nie jest już tylko teoretyczne paliwo. Toksyczność i wysokie koszty amoniaku pozostają wyzwaniem” – powiedział Knut Ørbeck-Nilssen, CEO DNV Maritime.
Postępy w regulacjach i technologii
Według raportu amoniak jako paliwo okrętowe poczynił wymieralne postępy od 2020 roku w obszarze regulacji, technologii i infrastruktury. Ramy bezpieczeństwa ewoluowały od zatwierdzeń opartych na ryzyku do tymczasowych wytycznych Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) i corocznych aktualizacji zasad klasyfikacyjnych.
Gotowość techniczna postępuje z 39 jednostkami napędzanymi amoniakiem w portfelu zamówień, dostępnymi silnikami komercyjnymi i zademonstrowanym pierwszym wykorzystaniem paliwa. Produkcja niebieskiego i zielonego amoniaku jest obecnie niska, ale potwierdzone plany przewidują wzrost do 14 milionów ton rocznie do 2030 roku.
Wyzwania skalowania
„Skalowanie wykorzystania amoniaku jako paliwa okrętowego wymaga ram standardowych rozwiązań, które mogą być łatwo przyjęte w całej branży” – powiedziała Linda Hammer, główny konsultant DNV i główny autor raportu. Obecne ramy zatwierdzania oparte na ryzyku muszą zostać zastąpione przez regulacje nakazowe mandatowane przez Kodeks IGF.
Produkcja musi zostać zwiększona, a więcej portów musi być w stanie dostarczać zielony i niebieski amoniak, co wymaga harmonizacji standardów bezpieczeństwa portów. Standaryzowane szkolenia są również niezbędne dla zapewnienia wystarczającej liczby kompetentnej załogi.
Amoniak może odgrywać kluczową rolę w dekarbonizacji żeglugi dalekomorskiej, gdzie opcje alternatywnych paliw są ograniczone. Rozwój technologii i infrastruktury amoniaku wymaga jednak ukierunkowanych mechanizmów wsparcia finansowego dla pionierskiej floty oraz solidnych regulacji bezpieczeństwa, aby przezwyciężyć obecne bariery związane z toksycznością i wysokimi kosztami.