Projekty o łącznej mocy 1,9 GW elektrolizerów wycofały się z drugiej aukcji dotacji Europejskiego Banku Wodorowego po zabezpieczeniu nagród grantowych. Siedem projektów stanowiło większość z 2,3 GW pierwotnie przyznanych. Komisja Europejska zaprosiła 10 projektów z listy rezerwowej o łącznej mocy 774 MW, choć ich ceny ofertowe wynoszą 0,75-1,44 dolara za kilogram wobec 0,20-0,60 euro za kilogram projektów wycofanych.
„Spośród 15 pierwotnie zaproszonych projektów, siedem zdecydowało się nie kontynuować procedury zawarcia umowy dotacji lub nie było w stanie przedstawić podpisanej gwarancji ukończenia” – poinformowała Komisja Europejska w aktualizacji aukcji na swojej stronie internetowej.
Komisja podkreśla, że wycofania są oznaką prawidłowego funkcjonowania aukcji. „Gwarancja ukończenia aukcji działa zgodnie z oczekiwaniami, eliminując firmy, które złożyły zbyt niskie oferty lub zostały zmuszone do ponownej oceny dojrzałości projektu lub żywotności finansowej między składaniem ofert a koniecznością przedstawienia gwarancji ukończenia” – wyjaśniła Johanna Schiele, urzędnik ds. polityki Funduszu Innowacji UE, cytowana przez S&P Global.
Dominacja hiszpańskich projektów na liście rezerwowej
Większość projektów z listy rezerwowej znajduje się w Hiszpanii, która ma dostęp do tanich odnawialnych źródeł energii. Projekty z kategorii „generalnej” mają teraz ceny ofertowe w zakresie 0,33-1,22 euro za kilogram, podczas gdy oferty dla projektów „morskich” wynoszą 0,45-1,88 euro za kilogram.
Wszystkie wycofane projekty należały do kategorii „generalnej”, natomiast trzy projekty z kategorii „morskiej” kontynuują przygotowanie umów dotacji. Wśród projektów kontynuujących proces znajdują się fińska Kristinestad PtX (200 MW) z najniższą ceną ofertową 0,33 euro za kilogram oraz hiszpańskie projekty SolWinHy Cadiz i H2LZ.
Wysokie wymagania finansowe dla deweloperów
Wybrane projekty muszą podpisać gwarancję ukończenia w ciągu dwóch miesięcy od zaproszenia do podpisania umowy dotacji, stanowiącą 8% całkowitego wniosku o dotację. „To wymaganie działa jako sprawdzian dojrzałości projektu i funkcjonuje jako kara dla projektów podpisujących umowę wsparcia, ale nie osiągających zamknięcia finansowego lub wejścia do eksploatacji w wymaganym harmonogramie” – wyjaśnia KE.
Kosztowne warunki rynkowe dla zielonego wodoru
Średni zniwelowany koszt wodoru zgodnego z wymogami UE dotyczącymi Odnawialnych Paliw Niebiologicznego Pochodzenia wynosi 5,50-11,10 euro za kilogram, pozostawiając znaczną premię cenową do pokrycia przez klientów. Platts ocenił koszt produkcji zielonego wodoru poprzez elektrolizę alkaliczną w Hiszpanii na 7,62 euro za kilogram.
Głównym sektorem odbioru jest przemysł, który ma najwyższą gotowość płacenia – około 6,95 euro za kilogram, w porównaniu z 7 euro za kilogram dla mobilności i 5,68 euro za kilogram dla sektora energetycznego.
Wcześniejsze wycofania sygnalizują problemy sektora
W sierpniu dwa duże projekty wycofały się z procesu aukcyjnego. Deutsche ReGas wycofała swój 210-MW projekt H2-Hub Lubmin w Niemczech, powołując się na opóźnienia we wdrażaniu krajowych przepisów. Opóźnienia projektu 560-MW Zeevonk electrolyzer w Holandii zmusiły partnerów Vattenfall i Copenhagen Infrastructure Partners do rezygnacji z finansowania.
Projekt Catalina o mocy 500 MW w Hiszpanii również zakończył swój grant z pierwszej aukcji EU Hydrogen Bank, powołując się na napięte terminy i zależność od krajowego systemu rurociągów.
Przyszłość projektów i harmonogram
Komisja Europejska oczekuje ogłoszenia ostatecznej listy projektów, które podpiszą umowy dotacji do końca 2025 roku. Po podpisaniu umów dotacji projekty muszą osiągnąć zamknięcie finansowe w ciągu 2,5 roku i rozpocząć produkcję w ciągu 5 lat.
Projekty otrzymują stałą premię subsydiowaną za kilogram wyprodukowanego odnawialnego wodoru przez 10 lat. Pozostały budżet zostanie zwrócony do Funduszu Innowacji na przyszłe rundy finansowania.
Źródło: S&P Global, Komisja Europejska