Strona główna » Wieloskładnikowe niobiany. Materiały ceramiczne w technologiach wodorowych

Wieloskładnikowe niobiany. Materiały ceramiczne w technologiach wodorowych

Arkadiusz Dawczak, absolwent Szkoły Doktorskiej na Politechnice Gdańskiej,, fot. Politechnika Gdańska Arkadiusz Dawczak, absolwent Szkoły Doktorskiej na Politechnice Gdańskiej,, fot. Politechnika Gdańska
Udostępnij

Arkadiusz Dawczak, absolwent Szkoły Doktorskiej na Politechnice Gdańskiej, prowadzi badania nowoczesnych materiałów ceramicznych, które mogą znaleźć zastosowanie w technologiach związanych z produkcją i wykorzystaniem wodoru.

Jego rozprawa doktorska „Structural, thermal and electrical properties of multicomponent rare-earth ortho-niobates (Właściwości strukturalne, termiczne oraz elektryczne wieloskładnikowych niobianów ziem rzadkich)” została napisana pod kierunkiem prof. dr hab. inż. Marii Gazdy, a recenzentami są: prof. dr hab. Izabela Szafraniak-Wiza z Politechniki Poznańskiej, prof. dr hab. Tomasz Goryczka z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach oraz prof. dr hab. inż. Tomasz Brylewski z Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie.

Badania Arkadiusza Dawczaka koncentrują się wokół nowoczesnych materiałów ceramicznych, które mogą znaleźć zastosowanie w technologiach związanych z produkcją i wykorzystaniem wodoru.

– Współczesna nauka poszukuje materiałów zdolnych do efektywnego przewodzenia jonów wodoru (protonów) w niższych temperaturach niż obecnie stosowane 500 – 650 °C. Takie materiały są kluczowe dla rozwoju urządzeń takich jak protonowe ceramiczne ogniwa paliwowe, które przekształcają wodór w energię elektryczną, elektrolizery z ceramicznym przewodnikiem protonowym, umożliwiające rozkład pary wodnej na wodór i tlen, oraz czujniki gazu (np. wodoru) – tłumaczy naukowiec. – Wszystkie te urządzenia wymagają materiałów, które są chemicznie i termicznie stabilne oraz wykazują wysoką przewodność protonową. 

Celem rozprawy było zbadanie czy zwiększenie złożoności składu chemicznego w strukturze niobianów ziem rzadkich, czyli dodanie różnych pierwiastków, może poprawić ich właściwości, czyniąc je bardziej odpowiednimi do wspomnianych zastosowań. W tym celu metodą syntezy w fazie stałej otrzymano trzy serie jednofazowych związków o złożonym składzie chemicznym, które następnie poddano szczegółowej analizie.

Otrzymane wyniki wskazały, że wszystkie badane serie związków są termodynamicznie stabilne i wykazują przewodnictwo protonowe. Dodatkowo stwierdzono, że zwiększona złożoność składu chemicznego w podsieci kationu ziem rzadkich poprawia rozpuszczalność domieszek akceptorowych, co prowadzi do tworzenia się większej koncentracji defektów protonowych w wilgotnych atmosferach. Jest to zjawisko korzystne dla przewodnictwa protonowego i może przyczynić się do poprawy właściwości materiałów stosowanych w nowoczesnych urządzeniach elektrochemicznych. 

– Moja praca powstała w ramach projektu badawczego „Tlenki wysokoentropowe dla konwersji energii”, finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki w ramach programu OPUS 18. Recenzenci zaznaczyli, że rozprawa wnosi istotny wkład w rozwój nowoczesnych materiałów ceramicznych, które mogą znaleźć zastosowanie w technologiach związanych z energią odnawialną i produkcją wodoru. Zastosowanie takich materiałów może zwiększyć efektywność i trwałość urządzeń elektrochemicznych, co ma kluczowe znaczenie w kontekście globalnych wyzwań energetycznych. Praca została wysoko oceniona, a jej wyniki mogą stanowić cenny wkład w rozwój nowoczesnych technologii związanych z konwersją energii – podkreśla Arkadiusz Dawczak.   

Naukowiec od początku studiów związany jest z Politechniką Gdańską, z Wydziałem Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej.  

– Studia inżynierskie i magisterskie, a zwłaszcza udział w projekcie badawczym, pozwoliły mi zdobyć doświadczenie w modyfikowaniu właściwości materiałów oraz ich analizie. To utwierdziło mnie w przekonaniu, że inżynieria materiałowa to dyscyplina, w której chcę kontynuować swoją karierę naukową. Studia w Szkole Doktorskiej na Politechnice Gdańskiej dały mi możliwość rozwoju poprzez pracę badawczą w nowoczesnych laboratoriach oraz współpracę z zagranicznymi ośrodkami naukowymi. Jednym z takich miejsc był Europejski Ośrodek Promieniowania Synchrotronowego w Grenoble, gdzie przeprowadzałem część badań. Ważnym aspektem studiów była także możliwość udziału w konferencjach naukowych, co pozwoliło na wymianę doświadczeń oraz prezentację wyników badań. Uczestniczyłem w siedmiu konferencjach – na trzech miałem wystąpienie ustne, a na pozostałych przedstawiałem wyniki w formie plakatów. Mój dorobek naukowy obejmuje pięć artykułów opublikowanych w międzynarodowych czasopismach z listy Journal Citation Reports, z czego w dwóch jestem pierwszym autorem, a trzy są bezpośrednio związane z tematyką rozprawy doktorskiej – podsumowuje.  

Studia w Szkole Doktorskiej nauczyły mnie przede wszystkim pokory, cierpliwości i dobrej organizacji pracy. Gdybym miał ponownie podjąć decyzję o ich rozpoczęciu, bez wahania zrobiłbym to ponownie, zwłaszcza że obecnie program kształcenia jest bardzo dobrze zorganizowany, a doktorantom oferowane są liczne możliwości stypendialne. 

Po obronie Arkadiusz Dawczak planuje podjąć pracę w laboratorium badawczym, gdzie będzie mógł wykorzystać swoją wiedzę i doświadczenie zdobyte podczas doktoratu. Rozważa także możliwość pracy na stanowisku post-doc, szczególnie jeśli pojawi się interesująca oferta w dziedzinie, którą się zajmuje.

Źródło: Politechnika gdańska